MENÜ
İzmir 12°
Ege'de Sonsöz
PAYLAŞ 
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Atın beni 80'lere
Adnan SÖKMEN
YAZARLAR
29 Aralık 2017 Cuma

Atın beni 80'lere

Yaş 55...

48 saat sonra eğer bir terslik çıkmazsa, bir yılın daha kıçına tekmeyi vuracağım...

 

70'li yılların başında çocuktum...

80'lerin ortasında delikanlı...

Nedense, o delikanlılık yıllarımda çakıldım kaldım hep!...

 

Ben mi ileriye yürümek istemedim, yoksa birileri mi itmedi; bilmiyorum!..

 

Beden olarak değil tabii ki, o yıllarda "çakılı" kalmam...

Kafa olarak çakıldım...

 

"Çok mu sevdin" derseniz, evet çok sevdim...

"Neyini sevdin" derseniz!..

 

Ne bileyim!..

O yılların masumiyetini sevdim meselâ...

Samimiyetini...

Yokluğunu sevdim...

 

"Yokluk da sevilir mi arkadaş, sen rahatsız mısın" demeyin sakın!..

Vallâ sevilir...

Billâ sevilir...

Çünkü "yokluk" paylaşmaktır...

Dostluktur...

Safları sıkılaştırmak, kenetlenmektir...

İşte bunları gördüm, bunları yaşadım ben o yıllarda...

Ve bu yüzden çok sevdim...

 

Yok yok!..

Dümdüz yazarak anlatamayacağım ben meramımı...

En iyisi, benim için şiir gibi geçen o yılları, şiir tadında anlatmaya çalışayım sizlere...

 

Buyrun okuyun... 

                           ***

ATIN BENİ...

Beni seksen'lere götürün...

Kalmak istemiyorum buralarda...

Hatta yetmişler'e atın beni...

Kıyısı da olur, ortası da...

 

Verin bilyelerimi, topacımı...

Çağırın İbo'yu, can arkadaşımı...

Sıkıştırsın annem yine cebime mendilimi...

Kızınca fırlatsın kafama pembe terliğini...

 

Yollayın beni çocukluğuma...

Hiç olmazsa gençlik yıllarıma...

Bekleyeyim tekrar Sibel'i o köşede...

Delikanlıyım ya!.. 

Dolu durmasın biralar şişede...

 

Hadi verin bana o yılları...

Farketmez, bir daha yaşarım ayrılıkları...

Biliyorum sırasını, hiç merak etme...

Önce Vildan gitti, arkasından Mine...

 

Söz, gelmeyeceğim tekrar buralara...

Alışırım ben yine fukaralıklara...

Sizin olsun bugünler, hatta yarınlar...

Yeter bana saflık kokan o masum yıllar...

 

                             ***

İşte böyle...

Umarım bu dizelerde, 80'lere olan özlemimi birazcık da olsa anlamışsınızdır...

 

Ama bu yazıyı yazdıktan sonra şunu farkettim!..

Benim sorunum galiba o yıllara dönmek değil...

Bu yıllarda KALMAMAK!..

 

Peki ya, bu yazıyı okuyan SEN!..

Kalmak istiyor musun hâlâ BURALARDA?.. 

Yorum Ekle
Yorumunuz gönderildi
Yorumunuz editör incelemesinden sonra yayınlanacaktır
Yorumlar
 Eyüp Karadayı
 31 Aralık 2017 Pazar 16:42
Ellerine, yüreğine sağlık. Ben kalmak istiyorum o yıllarda. Hatta benim yaşı seksen olanlar en az 30 yıl daha gerilere gitmek istiyor. Gerçek dostluğun buram buram tüttüğü İstanbul’umuza lahmacun kokularının karışmadığı o günlere !..
 Argun Cakin
 30 Aralık 2017 Cumartesi 13:08
Kim istemez ki..
 Yıldız Akovalı.
 29 Aralık 2017 Cuma 21:02
Ben 65 yaşındayım..Anlattığınız o yıllar gerçekten çok güzell yıllardı..Bu 2000 li yılların bir an önce bitmesini istiyorumm..İçinden çıkılmayacak durumlara geldik..Ne yazıkki..??Teşekkür ederimm..Sevgilerimle..
 Mine
 29 Aralık 2017 Cuma 15:28
Elbette kalmak istemiyorum, o yıllarda hayatta kalma mücadelesi içinde olsam da, ben de o yıllara gitmek isterdim. Kaleminize sağlık.
 Özlem Kumcu
 29 Aralık 2017 Cuma 14:49
Bire bir hem fikiriz sadece bir farkla yetmişlerin başında yeni doğmuştum seksenlerde çocuktum.Ne güzelde dile getirmişsiniz. Yüreğinize sağlık olsun.
Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa başına gitSayfa başına git
Masaüstü Görünümü  ♦   İletişim  ♦   Künye
Copyright © 2019 Ege'de Sonsöz