MENÜ
İzmir 21°
Ege'de Sonsöz
PAYLAŞ 
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Eğitim ve öğretim
Metin ÖNEY
YAZARLAR
10 Eylül 2019 Salı

Eğitim ve öğretim

18 milyondan fazla genç ve çocuk okullara başladı.

Hayırlı olsun.

Sağlıkla gidip gelsinler.

Kazasız belasız gidip gelsinler.

Çünkü:

Bilhassa çocuklara yönelik suçlar işlenmesin.

Anneler, babalar akşamı çocuklarına kavuşma özlemi ile beklesinler, yoksa endişe ile değil.

18 yılda çok sayıda bakan geldi, geçti.

Nerdeyse her iki yıla bir bakan düştü.

Her gelen “yeni bir sistem” getirdi, daha önce yapılanı kaldırdı.

Sonra gelen de bir evvelkini değiştirdi…

Kendisinin getirdiğinin “en iyisi” olduğun iddia etti.

Hasılı, “yaz boz” tahtasına döndü.

Önce bir konunun altını çizerek vurgulayalım:

Milli Eğitim bakanlığı, İçişleri Bakanlığı, Dışişleri Bakanlığı, Adalet Bakanlığı ve Milli Savunma Bakanlığı “Devlet Bakanlığı”dır.

Yani…

Devlet dediğimiz hukuksal kurum bu bakanlıklardan oluşur…

Bunlar Devlet’in “olmazsa olmaz”larıdır…

O halde bu bakanlıkların stratejileri aynı zamanda Devlet’in genel politikasını tayin ve tespit eder.

Şimdi ve öncelikle:

Milli Eğitim Bakanlığı’nın temel şartı “Milli” olmasıdır.

Tıpkı “Milli Savunma Bakanlığı” gibi…

Bunlar kurulduklarından bu yana isimlerinin başında “Milli” kelimesi bulunur.

Temel şarttır.

Gelelim günümüze:

Bu temel şart olarak nitelendirdiğimiz “Milli”lik kaldı mı?

Öğretim ile birlikte eğitim de verebiliyor mu?

Her bayram tekrarlarız ya:

“Nerde o eski bayramlar?” diye…

Şimdi de tekrarlıyoruz, “Nerde o eski öğrencilik yıllarımız?” diye…

Benden önceki , benim ve benden sonraki nesiller “önlük ve beyaz yaka” ile gittik okullarımıza.

Daha sonra “şapka” taktık ay yıldızlı kokartlı.

Öğretmenlerimize selam verirdik.

İmkanlarımıza göre takım elbiseli.

Ceplerimizde mendillerimiz.

Saçlarımız düzgün tıraşlı…

“Şimdi de öyle olsun…” demiyorum ama öyle olduğu için ne kaybettik?

Tam tersine “fikri hür vicdanı hür” nesiller olarak yetiştik.

“Yurttaşlık” bilgisi ile “yurttaşlığı” öğrendik.

Atatürk ilke ve inkılaplarını okuyarak, Cumhuriyet’in ve bağımsızlığın ne büyük bir nimet olduğunu öğrendik.

Özetle:

Hem öğrendik ve hem de eğitildik.

Yıllar geçse de askerlik hatıraları unutulmaz.

Bunun gibi, çoğu kez söze “Ben ilkokuldayken… Ben ortaokuldayken veya ben lisedeyken…” diye başlıyoruz…

Ve öğretmenlerimizi asla unutmuyoruz…

Selam olsun o günlere…

Ve hayırlı olsun çocuklarımıza ve öğretmenlerimize…

Yorum Ekle
Yorumunuz gönderildi
Yorumunuz editör incelemesinden sonra yayınlanacaktır
Yorumlar
 Zuhtiye Yilmaz
 11 Eylül 2019 Çarşamba 01:40
O siyah onluk ve beyaz yaka ogrencileri ekonomik duzeyde eşitliyordu şimdiki serbest kiyafet ise ailelerin hem kulturel hem de ekonomik duzeyinin gostergesi oldu
 Mesude Öney
 10 Eylül 2019 Salı 09:55
30 yıla yakın öğretmen olarak görev yaptım. Her ders yılı başında içimde bir huzursuzluk oluyor. Keşke bende gitseydim der gibi. Ancak bu gün eğitimin haline bakıyor ve çok üzülüyorum. Dünya ülkeleri içinde 16. Sıradayken 116. Sıraya düştük. Tarihimizi öğrenmek seçmeli hale geldi. Kendini bilmezsen alim olsan ne yazar?
Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa başına gitSayfa başına git
Masaüstü Görünümü  ♦   İletişim  ♦   Künye
Copyright © 2019 Ege'de Sonsöz