MENÜ
İzmir 15°
Ege'de Sonsöz
PAYLAŞ 
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Engelsiz hayat özlemi
Hüseyin ASLAN
YAZARLAR
10 Aralık 2018 Pazartesi

Engelsiz hayat özlemi

“3 Aralık Dünya Engelliler Günü”nde, ülke düzeyinde çeşitli etkinlikler düzenlendi, Hükümet yetkilileri ve siyasi parti liderleri engellilerin sorunlarına ilişkin söylemlerde bulundular.

Engellilerin etkinliklerinde, “Engellenmek istemiyoruz. Adil; özgür ve erişilebilir bir hayat istiyoruz” sloganı haykırıldı.

Resmi rakamlara göre; nüfusumuzun yüzde 12.29’u yaklaşık 10 milyon kişi çeşitli derecelerde görme, işitme ve fiziksel engelli.

Engelli olmak hiçbir zaman ”kusur” değildir. “Kusurlu” olanlar; engellilerin eğitim, sağlık, ulaşım ve günlük yaşama katılımı gibi pek çok sorununa çözüm bulamayanlardır.

Unutmayalım ki; uygar bir devletin görevi, engelli yurttaşlarına “engelsiz” bir yaşam ortamı sağlamaktır.

Ancak; engelli yurttaşlarımıza “engelsiz” bir hayatı hazırlamak konusunda sadece devletin, yerel yönetimlerin, kamu kurumlarının değil, toplum olarak hepimizin “bireysel” ve “ortak” sorumluluğumuz var.

Bu noktada; “birey” ve “toplum” olarak engellilerin “farkında”“yanında” ve “duyarlı”  olmak zorundayız. Engellilere toplumsal “destek” sağlamalıyız.

Engellilere “acıma” duygusuyla yaklaşmak; insanlık adına “utanç” verici bir durumdur.

Unutmayalım ki; bugün engelsiz yaşam sürdürenler, yarın engelli olabilirler. Engellilik “kader” olmamalıdır.

ENGELLİLER NE İSTİYOR?

Engelli bireylerin yüzde 70-80’i işsiz. İş için başvuranlardan ancak, yüzde 8’i iş bulabilmiş. Mevcut yasaya göre; kamu kurumlarında mevcut kadrolarının %3’ü oranında engelli memur çalıştırılması gerekiyor. Ancak; bu kadroların önemli bir bölümü “boş” atama yapılmıyor.

Engelliler; üretim çarkının birer “dişli”si olmak istiyor. Daha açık bir anlatımla; engelliler ekonomik ve sosyal yaşama, toplumsal hayatın her kesimine erişmek istiyor.

Engellilerin eğitim sorunu var. Engelli çocuklar eğitim hakkından yaşıtlarıyla eşit yararlanmak istiyor.

Eğitim de, oyun da engelli-engelsiz her çocuğun temel hakkıdır.

Engelli çocukların sadece 360 bini özel eğitim hizmetinden yararlanabiliyor.

TUİK’in verilerine göre; 6 yaş üzeri engellilerin neredeyse yarısı eğitim hakkından mahrum; okur-yazar bile değiller.

Öte yandan; engelliler için caddeler ve sokaklar güvenli değil.

Engellilerin sağlık hizmetine erişimde ve bakımevi sorunları var.

Devletin engellilerin sorununun çözümüne odaklanması, hizmetin eksiksiz ve bütüncül yapılması gerekir.

Sonuç olarak: Devlet, toplum ve birey olarak engelli yurttaşlarımıza hizmet borcumuz var.

Yorum Ekle
Yorumunuz gönderildi
Yorumunuz editör incelemesinden sonra yayınlanacaktır
Yorumlar

   Bu yazı henüz yorumlanmamış...

Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa başına gitSayfa başına git
Masaüstü Görünümü  ♦   İletişim  ♦   Künye
Copyright © 2020 Ege'de Sonsöz