MENÜ
İzmir 24°
Ege'de Sonsöz
PAYLAŞ 
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Toplumsalın tahakkümü altında
Tayfun MARO
YAZARLAR
19 Haziran 2023 Pazartesi

Toplumsalın tahakkümü altında

Bana, neden liderlerini eleştirdiğimi, soruyorlar. Oysa, liderlerini eleştirmiyorum. Sadece, efendilere itaati red ediyorum.

Anti otoriter olmak hayatımın meselesidir. Okul yıllarımdan itibaren, beni hizaya sokanlarla, itaati olağanlaştıranlarla yıldızım hiç barışmadı.

Öte yanda, tahakkümün her türlüsüne sürgit tepki, insanı fena halde yalnızlaştırıyor. Belki de bu yüzden, “yalnız insan” ile barışık yaşadım, yalnızlaşarak tahakküm ilişkilerinden uzak durmaya çalıştım.

Beni yalnızlıkla buluşturanın, başkaldırının çağrısı olması kuvvetle muhtemeldir.

Kısacası, bir insanın bir insan önünde diz çökmesine itirazım hiç bitmedi. Yönetilebilir biri değilim. Bu yüzden, iktidar toplumlarıyla yıldızım hiç barışmadı.  

Yönetilebilir olmamak… Bu tutumun getirdiklerine her şeyden evvel kişi kendi içinde çözüm aramak zorundadır. Çözüm toplumsal değil, bireysel; değil mi ki toplumsallık tahakkümü mümkün kılıyor.

Toplumsallaşmanın inşa ettiği Ben ve Öteki; toplumsal tanışık iki yabancı... Beni anlamak Öteki ile mümkün iken toplumsal esaretten kurtulmak ne mümkün!

İnsanın tek olma halini yadsıması ve yalnızlığından kaçması, toplumsal hengamede karşılık buluyor.

Aidiyetin birbirine kelepçelediği tutsak hayatlara rağmen yalnızlık, toplumun dayattığı saçmaya itirazdır.

İfadesini sessizlikte bulan başkaldırı veya sisteme başkaldırı için bir imkân olarak kendini sunan sessizlik…

Görüntü ve gürültüyle hemhal uygarlığın getirdiklerini yadsıyan insan, sisteme neden ses versin?  

Topluluktan toplumsallaşmaya varan insan, süper egonun kontrolüne girdikten sonra, kendisi olmaktan uzaklaştı. Geriye, itiraz biçimi olarak sadece sessizlik kaldı. Söz ise tahakküm aracı olduğu ölçüde değersizleşti.

Hazin ama gerçek, toplumsallaşmanın hiyerarşik yapısı, kişi karakterinde zafiyete yol açtı. Sistemde kalabalıklara karışan Ben’in Öteki’ne tahakkümü, karakter yoksunluğunun, ikiyüzlü ahlakın yaratıcısı oldu.

Ve bunu sürgit mümkün kılanın eğitim olduğunu biliyorum. Belki de bu yüzden, beni eğiterek hizaya sokan tahakküm kurucu efendilere her zaman tepkiliydim. Elan akademik ünvanlara ve bilime karşı ihtiyatlı olmam da bu yüzdendir.

Nihayetinde, toplumsallaşan insanın özgürlüğü gerçek değildir. Doğrudanlığın yitiminden itibaren özgürlüğüyle vedalaşan insan, serbesti ile özgürlüğü birbirine karıştırıyor. Ve toplumsal değerler ifadesini saçmada buluyor.

Saçmanın bilgisi; Doğaya hükmedecekti, doğa insanı elinin tersiyle itmeseydi.

Yorum Ekle
Yorumunuz gönderildi
Yorumunuz editör incelemesinden sonra yayınlanacaktır
Yorumlar
 B...C...
 19 Haziran 2023 Pazartesi 20:20
Hep söylerim Tayfun Bey bu dünyada olsa olsa tasavvufehli olmalıydı. O kendince tarif ettiği hürriyeti de işte o zaman bulur, günümüz insanının peşinden koştuklarını şöyle elinin tersiyle iterdi... Ama olmamış işte ah şu batıcılık içine bırakmamış ki adamı
 Buca'lı orhan
 19 Haziran 2023 Pazartesi 19:49
İlk defa Richard Kimble'de buldum bir parçamı,tek fark o otobüsle kaçıyordu kendi doğrusunu bulmak için,ben ise ışık hızından hızlı hayallerimle. Sonra Orhan veli'nin düştüğü iski çukurunda buldum bir parçamı,düz yolda bile düşerim ayağım tökezler.Merdivenlerden çok düştüm hatta inşaattan düşmüşlüğüm bile vardır. Rıfat Ilgaz'ın bir romanında vapurda buldum bir yarımı,halen o vapurda dolanıp dururum. Şimdi de sizin satırlarınızda,virgül'ünüzde üç noktanızda. Tahakküm,ebe'den başlar zorla çıkarır bizlere bu satırları yazdırır.Yazdıranları es geçiyorum yerim dar,en son üstümüze alelacele toprak atanların yanında buluruz kendimizi... Bizde üç noktalar bitmez.
Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa başına gitSayfa başına git
Masaüstü Görünümü  ♦   İletişim  ♦   Künye
Copyright © 2024 Ege'de Sonsöz