MENÜ
İzmir 26°
Ege'de Sonsöz
PAYLAŞ 
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
Facebook'ta Paylaş
İzmir’in Gavakları…
Hanzade ÜNUZ
YAZARLAR
18 Nisan 2019 Perşembe

İzmir’in Gavakları…

Kulağıma gelen keman sesini…

İsli bir kokunun peşine düşer gibi takip ettim.

Konak iskelenin karşısında eski bir taburede oturuyordu.

Sırtını mermer sütuna vermişti.

Tüte tüte çalıyordu kemanını.

Hem elindeki sigarası tütüyordu, hem de kendisi.

Hayattaki yeri o küçük tabure kadardı sanki.

Pakette tek kalmış cigaraya benziyordu.

Elindeki kemanını…

Bir tutam kalmış ömrüne dudak büker gibi çalıyordu.

Durdum.

Bir ömrün fotoğrafına baktım.

Kasketi, tertemiz gri ceketi, incecik çizgili ütülü eski pantolonu…

Epeyce yol yürümüş cilalı siyah rugan ayakkabısı…

Yılların hatırına saygıyla eşlik ediyorlardı kendisine.

Küçücük kalmış zayıf vücudunu örtüyorlardı.

Saf bir gülümseme vardı yüzünde.

Görmüş geçirmiş gözleriyle selamlaştık.

“Amcacım, ne güzel çalıyorsun “ dedim.

“Fotoğrafını çeksem, sohbet etsek…”

Hay hay der gibi başıyla onayladı.

“Ben” dedi, “İsmail Arslan”.

Sordum, anlattı İsmail amca.

Anlattı, sordum.

İsmail amca 50 plak sahibi kimsesiz bir sanatçı olmasın mı?

Bozlağın yanık sesi Neşet Ertaş’ın yakın arkadaşı çıkmasın mı?

***

80 yaşını devirmiş İsmail amca aslen Kayseri Yeşilhisarlı imiş.

Ama Niğde’de büyümüş.

Eserlerini sordum…

“Dane dane benleri var yüzünde diye bir eser varı ya onun sahibisi benim, ben İsmail Arslan…”

“Ertaş Plak’a okudum ben onu, kendi bestem taş plağa okudum 16 numaralı plak.”

“Hülya Plak, Atakan Plak, Ergenç Plak’tan plaklarım çıktı.”

“Kendim çalıp kendim okudum.Kendi eserlerimi okudum hep, piyasada okunan çok eserin sahibi benim.”

Darbukayla başlamış müziğe, keman, cümbüş, klarnet hepsini çalmış.

“Niğde’de 12 yaşında Meydan Pavyon’da başladım.”

Niğde’de gazinolarda çalışmış.

“Neşet Ertaş’ın çocukluk arkadaşıyım, onun köçeklik benim darbuka çalma dönemimde beraber çalışırdık. Neşet oynuyordu, ilk öyle başlamıştı Neşet. Konya kaşık ekibindeydi. Babası rahmetlik Muharrem Ertaş falan. O zamanlar Kırşehir’deydik.”

Hiç sigortalı olmamış.

“Rahmetlik Neşet ölmeseydi beni emekliye aldıracaktı.”

***En çok sosyal hakkı olmamasına içerliyor.

“Sosyal hakkım da yok.”

6 çocuk babası İsmail Arslan, yıllar önce hanımını kaybetmiş.

“Hanım ölünce benim işim bitti.”

Ayakta durmak için sokakta müzik yaptığını anlattı.

“Ayıp değil, ayakta durmak için mesleğimizi icra ediyoruz.”

Yanındaki arkadaşını işaret ederek, “Mustafa Bey’e sor” dedi…

Zamanın darbuka ustası Mustafa Bey’e sordum…

Tatlı tatlı eleştirdi arkadaşını…

“Çuvalla para kazandı, hepsini yedi. Kazandığı paraya bakmadı, eşiyle dostuyla yedi.”

“Şimdi dönüp bakanı yok” dedi.

“Chevrolet araba piyasada kimsede yokken ben bindim” diye onayladı İsmail amca arkadaşını.

“İzmir’de bir oğlum vardı onun yanına geldim, kaldım. Memnun olsan da olmasan da ne olacak... “

“Hayat gidiyor, hayat bitti zaten…”

***

Kırışmış yüzündeki yaşlanmamış mavi gözleri gülerek…

İzmir’de seveninin çok olduğunu anlattı.

“Bana çok saygılı davranıyorlar.”Yalnızlığını tane tane anlatan bozuk paralar…

Yerde önündeki keman kutusunda birikirken…

Benim için “İzmir’in Gavakları, dökülür yaprakları” diye söyledi içli içli.

İsmail Arslan’ın gururlu sesi kulaklarımda yankılanarak yanından ayrıldım.

“Ayıp değil ya, ayakta durmak için…”

“Benim eserlerim hep radyolarda çalıyor.”

“Hayat gidiyor, hayat bitti zaten…”

 

Yorum Ekle
Yorumunuz gönderildi
Yorumunuz editör incelemesinden sonra yayınlanacaktır
Yorumlar
 Mutahhar Aksari
 20 Nisan 2019 Cumartesi 17:24
Hanzade Hanım, yine bam telime dokundunuz. Koşuşturmalardan fırsat bulup ince duyarlılıklara ah bir yol alabilsek, rotayı çevirebilmek!? Dilerim yöneticiler bu değeri sahiplenir... Saygılarımla...
 Yasemin
 18 Nisan 2019 Perşembe 21:15
Her zaman söylerim sokak müzisyenleri çok güzel çalıp söylerler bu amcada nerelerden gelmiş sanat yapıyor ama hayat hikayesi onu zorlu bir hayata götürmüş yinede bu yaşta hayata tutunmuş bravo
 Yeşim Yucal
 18 Nisan 2019 Perşembe 19:00
Sevgili Hanzade, kitabını bekliyoruz...
 Kadriye Karadeniz
 18 Nisan 2019 Perşembe 13:48
Az önce yanındaydım. Yakınına oturdum. Hem hava aldım hem o kadar güzel çalıyordu ki ruhuma iyi gelen o güzel kemanından çıkan o güzel müziğini dinledim. Gerçekten çok kibar ve beyefendi. Hayat yolunda kolaylıklar diliyorum kendisine
 akın
 18 Nisan 2019 Perşembe 12:35
ellerınıze saglık etkıleyıcı yazınız olmuş bu guzel ınsanı sanatcıyı bıze kazandırdıgın ıcın tesekkurler hanzadehnm dedıgınız gıbı bır ömrün resmıne baktık
 Süleyman Oğuz
 18 Nisan 2019 Perşembe 11:43
Harika olmuş
 Nazan Pedükcoşkun
 18 Nisan 2019 Perşembe 11:18
Çook etkileyici ,samimi bir mini röportaj.Sokak yazılarına devam.Ama yine ağlatma beni.
 Marilyn
 18 Nisan 2019 Perşembe 10:24
Hayata dair ne güzel bir yazı olmuş ellerinize sağlık...
 İZMİRLİ
 18 Nisan 2019 Perşembe 10:10
TEŞEKKÜRLER HANZADE HANIM...BU KEYİFLİ YAZIYI KALEME ALDIĞINIZ İÇİN...ORMANA BAKAN ÇOĞU KİŞİNİN AĞACI GÖRMESİNİ SAĞLADINIZ İÇİN...ONURUYLA YAŞAYAN BU GÜZEL İNSANI TANITTIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜRLER...TEŞEKKÜRLER HANZADE HANIM...
 Nurizade
 18 Nisan 2019 Perşembe 09:21
Kaleminize sağlık. Ayrıca verdiğiniz bilgiler için de teşekkürler. Her zaman görmezden gelinen birisiydi. Şimdi daha dikkatle bakılacak ve değeri görülecek.
Yazarın Diğer Yazıları
Sayfa başına gitSayfa başına git
Masaüstü Görünümü  ♦   İletişim  ♦   Künye
Copyright © 2019 Ege'de Sonsöz